banner-3-2.jpg

Östra Europa Rumänien Serbien Tjeckien Polen Ungern Slovakien Ukraina
Albanien Makedonien Kroatien Montenegro Turkiet Grekland Bosnien Bulgarien
Andra länder Dutch Kontakt          

Romenië 2009

Het was onze bedoeling om Romenië binnen te reizen voa Petea vlakbij Saru Mare, maar we reden verkeer in Hongarije en kozen daarom de grensovergang Valea Lui Mihai. 

Sapânta

Het was onze bedoeling om een camping te vinden die 3 km ten zuiden van Sapânta lag, maar we kozen in plaats daarvan een pension aan de hoofdstraat, Pensiunea Adriana, wat later een zeer goede keuze bleek te zijn. We kregen goede maaltijden geserveerd en we sliepen diep bij de kletterende regendruppels op het dak van onze camper.

I Sapânta ligt een klooster dat een bezoek waard is omdat, volgens de eigenaar van het pension, de houtkontruktie van het klooster de hoogste is van Europa.

Maar Sapântais het meest bekend vanwege haar bijzondere kerkhof Cimitirul Vesel. Hier vind je meer dan 800 beschilderde kruisen die in de jaren dertig door een man die Stan Ioan Patras heette, voor het eerst gemaakt werden. Hij beeldhouwde houten kruisen met beelden en teksten van en over de overledenen. Vaak waren het vrolijke, soms sarkstische teksten en beelden die iets specifieks van de overledene beschreven. De teksten zijn geschreven in het lokale dialect. Ze zijn oprecht en spontaan, vaak in de eerste persoon geschreven. Het zijn berichten van de doden aan de levende wereld. De stijl is gewoonlijk lyrisch, maar soms ook ironisch of satirisch. In elk gedicht wordt de naam van de persoon genoemd en een korte presentatie gegeven, belangrijke personen genoemd en gewoontes of delen van diens leven beschreven. Maar de tekst kan eveneens informatie bevatten over wat er gebeurd is na de dood van de persson of of wat de doodsoorzaak was. Slechte gewoontes worden eveneens genoemd en worden met humor beschreven, maar altijd moraliserend.

Toen Patras zelf in 1977 overleed, werd zijn werk overgenomen door Dumitru Pop Tincu, die een leerling was van Patras.

We hebben een klein bedrag betaald om toegang te krijgen op het kerkhof. Het regende en het was al laat toen we aankwamen. Ik weet niet of dat van invloed is geweest, maar mijn dochters kregen allebei een ketting van de oudere dame aan wie we de entree betaalde. Ze leek blij en onder de indruk van het feit dat ze een Zweedse familie ontmoette. We waren op dat moment de enige gasten. Voor het kerkhof lagen een paar souverierwinkels, waar niets te doen was door de regen. De reparatie van de kerk was in volle gang, dus het leek er behoorlijk op een bouwterrein.

We namen dus weg 19 van Valea lui Mihai naar Sapânta en vervolgden vervolgens naar Siguhetu Marmatiei. Daar vervolgde we de route op weg 18 tot Lacobeni, waar de weg uitkwam op de E576. De weg is prachtig, maar soms moeilijk begaanbaar, dat was nog duidelijker merkbaar toen we naar het Suceava district kwamen.

Toen we op de E576 kwamen waren we van plan om naar Vatre Domei te rijden en van daaruit af te slaan naar weg 17B. Het zou een moioe weg moeten zijn en we wilden naar het gedeelte dat na Lacul Rosu – rode zee- komt, tussen Bicaz en Gheorgheni. In tijd en in kilometers zou het een omweg worden.

We hadden al meerdere uren op een weg gereden die gedeeltelijk erg slecht was en zagen dat de E576 opnieuw geasfalteerd en verbreed was. We besloten daarom onze plannen te wijzigen. He is niet erg om een poosje op een slechte weg te rijden, maar als dat uren doorgaat, raak je aardig geirriteerd. Je concentreert je alleen nog op de weg en ziet niets meer van de omgeving.

Na een flink eind op de nieuw geasfalteerde E576 gereden te hebben, haalden we de wegwerkzaamheden in en was de weg weer net zo slecht als in 2005. Desondanks vind ik dat je de conclusie kan trekken dat de weg van Cluj-Napoca tot, in ons geval, Campulung Moldovenesc tegenwoordig goed is. Met een beetje geluk is de weg goed begaanbaar tot Suceava 2010. Het is een mooie weg die de moeite waard is om te bereizen, vooral als je naar de prachige kloosters van noord Romenië wilt.

Wij kozen ervoor om voor Paltinoasa van de weg af te gaan en net ten zuiden van Falticeni uit te komen. Dat was een betere weg en lag in de goede richting voor ons omdat we op bezoek zouden gaan bij bekenden.

Suceava

Als we doorgereden waren op de E576 waren we uitgekomen in Suceava. We zijn daar geweest toen we in 2008 terug kwamen van de Oekraine. Toen parkeerden we onze camper op straat voor High Class Hostel dat in het centrum ligt. In Suceava is veel te zien. We raden aan om de 241 traptreden door het bos te beklimmen die naar vestiging Cetatea de scaun leiden. Je hebt daar boven een prachtig uitzicht over Suceava, maar je vindt er ook restaurants en een buitenmuseum waar je kan zien hoe men vroeger leefde.

Richting de Zwarte Zee

Na een bezoek aan onze vrienden in het klooster reden we verder richting de Zwarte Zee. Dat jaar reden we de hele E85 af naar Urziceni in plaats van de afslag te nemen bij Râmnicu Sarat en twee kleine weggetjes vaar de E60 te nemen, zoals we anders altijd doen. De weg was beter maar duurde langer. We aten bij terasa Privighetorea, dat 3 km van het centrum van Slobozia ligt, net voor een scherpe bocht naar links. 44°33’15”N, 27°21’15”E. Privighetorea is tevens een motel en een restaurant. Ze hebben er goed eten, het is er schoon en fris. Kunnen we aanbevelen!

Toen we bij de zee aankwamen gingen we op camping S staan, waar we ook in 2008 waren geweest. We warden vriendelijk ontvangen en kregen snel electriciteit.

Na een aantal overnachtingen, zon en bad, besloten we naar Bulgarijen te reizen en daarna via Servie naar Roemenie.

Eten in Roemenie

Vogens de plattegrond is er een weg die de Donau volgt maar dan aan de de Roemeense kant. Het uitzicht van die kant is met zekerheid minstens net zo mooi als aan de Servische kant. Helaas is de weg op onze Europeese kaart wit, wat betekent dat de kwaliteit van de weg niet zo goed is.

Nu we terug waren in Roemenie richten we ons op Cluj-Napoca en vervolgens op Oradea, om vervolgens uit te komen in Hongarije en Boedapest. We reden eerst richting Caransebes via de E70. De weg was niet geweldig en er werd gedeeltelijk aan de weg gewerkt, met alle gevolgen van dien. In het hele land zijn de wegen vaak hobbelig als je een spoorwegovergang oversteekt, dus je doet er verstandig aan om zachtjes te rijden. Vaak staan er stopborden, ook als dat niet nodig is. Ik heb gehoord dat de politie soms op die plekken staat om te controleren of je ook echt stopt. Doe je dat niet dan krijg je een bon. Dat is ons gelukkig nooit gebeurd.

Weg 68 tussen Caransebes en Hateg is prima. De E79 tussen Hateg en Simeria is van mindere kwaliteit.

Als je op de E68 komt, wat een prima weg is, en richting Sebes rijdt, zie je borden met ”Comlex turistic”. Daar staat ook het woord camping geschreven. We zijn daar een paar jaar geleden geweest, maar ons werd verteld dat er niet gecampeerd kon worden. Hoe dat vandaag is weet ik niet, maar het enige wat wij toen zagen was een paar open velden. Hiervandaan is het niet ver naar Ariuel Vlacu, wat een goede camping is.

Ariuel Vlacu

Is een camping die we hebben aangeraden en nog steeds aanraden. Volg de borden door het dorp, langs een boerderij waar de camping aan de achterkant ligt, op de plek waar de buren hun velden hebben.

Tot grote vreugde van de hele familie was er een zwembad op de camping. We waren eigenlijk van plan om maar één nacht te blijven, maar vanwege het zwembad werden het er drie.We betallden 500 lei voor drie overnachtingen, electriciteit en drie warme maaltijden voor vier personen. Ongeveer de helft voor eten en de helft voor logie. Ze hadden ook draadloos internet zodat we onze computer konden opstarten.

We waren er voor het hoogseizoen en overdag waren we de enige gasten med toegang tot het zwembad. De meeste campeerders komen ’s avonds en bleven een of meerdere nachten. Overdag maakten ze tochtjes, waar wij geen behoefte aan hadden, we hadden genoeg aan wandelingen door het dorp. Toen we voldoende uitgerust en gezwommen hadden vertrokken we richting Sebes. Bijna direct kwamen we vast te zitten in een verkeersopstopping veroorzaakt door wegwerkzaamheden. “Drum in lucru” zoals dat in het Roemeens heet. Na 30 minuten konden we verder reizen, we hadden geluk omdat we vooraan in de file stonden.

Richting Cluj-Napoca

De weg naar de stad Cluj heeft een daling van 9-10% en men heeft een ongelofelijk uitzicht over de stad. Tegenwoordig kan men de snelweg langs Cluj nemen. Je loopt het mooie uitzicht mis, maar het gaat wel sneller.

Camping Eldorado

Eldorado is een schone en veilige camping met een restaurant. Er ligt een groot gat dat zwembad genoemd wordt. Vorig jaar hebben de kinderen erin gezwommen, maar dit jaar lag het gat droog.

Misschien is het mijn verbeelding, maar ik kreeg de indruk dat de hoofdweg meer overlast veroorzaakte dan vroeger. Je kon amper met elkaar praten als je op het terras van het restaurant zat. Maar men is bezig een nieuwe snelweg te bouwen tussen Oradea en Cluj-Napoca en die komt niet langs camping Eldorado. Dus het wordt een beetje rustiger.